Ankie van den Burg-Damen

Ankie van den Burg-Damen

Ankie is op het Thorbeckeplein komen wonen toen ze vier maanden oud was en heeft daar tot haar tiende jaar gewoond. Daarna is ze naar de Tasmanstraat verhuisd en ze woont er nog steeds. Voor Ankie en haar broer was het heel belangrijk dat zij bij de wandelsport zaten. De vereniging zat in de Van de Spiegelstraat. In die tijd werd er eigenlijk verder niets voor de jeugd georganiseerd. Er was een speeltuin voor de deur en daar had je het wel mee gehad. De grote speeltuin kostte een dubbeltje en dat was best veel geld in die tijd.
Ankie van den Burg-Damen
Ankie van den Burg-Damen

Muziek

In de Tasmanstraat ging hetzelfde leventje gewoon door. Zelfs met Koninginnedag werd er in die periode niets gedaan. Pas nadat Ankie getrouwd was werden er werkgroepen opgericht in het Heuvelkwartier en werden er voor de kinderen leuke bezigheden georganiseerd. Haar kinderen zijn ook in de Tasmanstraat geboren en haar man Willem, die ook geboren en getogen is in de Tasmanstraat speelt al jaren op de trom bij het Tamboer- en Trompetterkorps dat onlangs van naam veranderd is in T.T.C. Hillband. Ankie verrichtte hand- en spandiensten voor het korps, ze organiseerde ieder jaar de Sinterklaasoptochten, maakte de kleding voor de zwarte pieten, schminkte en regelde de collecte. Nu zit ze al 25 jaar in het bestuur. Dit was hun gezamenlijke hobby.

Complex 226-12

Daarnaast zat Ankie in 1984 in het renovatiecomité van complex nummer 226+12. (Dit waren de Tasmanstraat, Willem Barendszstraat, Olivier van Noordstraat en Houtmanstraat.). De woningen zijn uiteindelijk gerenoveerd. Zij waren de eerste burgers, die bij de bouwvergaderingen aanwezig mochten zijn. Men wilde aluminium ramen in de woningen zetten maar hebben dit gelukkig tegen kunnen houden.

Het kloske garen

Van daaruit heeft ze een tijd in de Wijkraad gezeten. Daar vloeide uit voort dat zij met Riet Lambregts, Nelly Fickinger en Bets van Maas onder begeleiding van Anyta Holst een integratieproject is gestart. Zij gingen naailes geven aan allochtone en autonome vrouwen. Het project werd "Het Kloske Garen"genoemd. Het was enorm leuk en speciaal omdat er geen mannen binnen mochten komen. Met Kerstmis brachten de buitenlandse vrouwen hun lekkernijen mee en de Nederlandse vrouwen maakten hun lekkernijen. De Turkse en Marokkaanse dansten samen op het feest en het was reuze leuk. In de Vlieren werd tweedehands kleding verkocht en van de opbrengst kochten zij nieuwe machines. Dit heeft ruim acht jaar geduurd totdat ze in de Agnesschool inbraken en alle spullen weghaalden. Toen zijn ze ermee gestopt.

Hobby

Ankie was verpleegster en kwam in 1992 in de w.a.o. terecht. Ze kreeg van een kennisje een 3d schilderij en dat vond zij wel aardig. Zij haalde het schilderijtje uit elkaar en is het na gaan maken. Op een gegeven moment zag zij ook fantasiepoppen en vond dat ook leuk. Ze kocht boeken en materiaal ging aan de slag maar het klopte niet helemaal en ze had het gevoel dat er iets ontbrak. Zij ging naar poppenmaakster Ankie Daanen en heeft daar een cursus gevolgd en vanaf die tijd is het steeds meer uitgegroeid. Ankie wilde steeds meer. Er kwamen buurvrouwen, die het ook wilde leren. Zij brachten weer schoonzusters mee en de huiskamer werd een cursuslokaal totdat het tapijt vol met klei zat. Willem bouwde een schuur in de tuin en daar werden de cursussen voortgezet. Totdat de schuur te klein werd. In oktober 2002 heeft Ankie een pandje aan de Rijpstraat gehuurd. Er werden wel cursussen gegeven maar verder liep er niets omdat er weinig mensen in die buurt komen. In mei 2004 is Ankie naar het Mgr. Nolensplein gegaan wat haar uitstekend bevalt. Zij borduurde ook allerlei dingen zoals handdoeken, petjes en kleding. Daardoor is zij nu ook een borduurservice gestart en borduurt allerhande dingen tot bedrijfskleding toe. Zij maakt ook prachtige babypoppen, zij zijn allen uniek evenals de eigengemaakte poppenkleding. Zij heeft ook een fournituren E.H.B.O. d.w.z. dat zij klosjes garen e.d. verkoopt. Ankie houdt ook kinderfeestjes waarbij de kinderen fotolijstjes schilderen en andere leuke dingen kunnen doen. Ankie noemt het een grote uit de hand gelopen hobby. Zij is werkelijk een kunstenares, haar winkeltje staat vol met prachtige dingen.

Willem van den Burg

Willem van den Burg heeft in het poortenproject gezeten en maakt er tot op heden melding van als er iets stuk of iets gedumpt is. Hij vindt het alleen jammer dat het project voor de verlichting in de brandgangen niet door is gegaan. De kosten bedroegen toen in totaal f. 75,-. Willem heeft de lampen en de elektriciteit aangesloten. Ieder jaar zouden de bewoners f 2,50 aan de bewoner betalen waar de stroom van afgetapt werd. Dit was een grote goedheid van die bewoner want na een jaar werd er door de andere bewoners vergeten om de f 2,50 af te rekenen. Hierop is het stukgelopen. Er zijn nog enkelen, die licht hebben. Via de gemeente hebben ze het ook geprobeerd maar er moest teveel geld bijgelegd worden. Willem speelt al vanaf 1958 bij de bands. Willem en Ankie woonden beide in de Tasmanstraat, kregen verkering en gingen trouwen. Zij hielden beide van een stukje gezellige muziek. Zij spelen gratis voor de bejaarden en gaan af en toe naar Aneas toe om de mensen te plezieren. Ook hun dochter Sandra is met de muziek opgegroeid en de appel valt nooit ver van de boom want zij speelde trompet in de T.T.C. Hillband.

Interview: Ria Veltman