De bushalte

Op de contactavonden van onze seniorenflat, de Martinusflat, werd veel geklaagd over de bereikbaarheid van de bushalte. Tussen onze flat en de halte lag een voor ouderen slecht begaanbaar grasveld dus moesten ze een omweg maken. Om er via de stoep te komen moest drie keer een straat overgestoken worden voordat de bushalte bereikt was, waaronder twee keer de Flierstraat. En daar werd (en wordt nog steeds) veel te hard gereden.
Verder waren de stoepen slecht. En mevrouw was al een paar keer met haar rollator gevallen.
Ik was op dat moment voorzitter van de flatraad en besloot er wat aan te doen.

Ik vroeg een gesprek aan bij de dienst plantsoenen. Of ze voor onze ouderen een voetpad aan konden leggen over het grasveld naar de bushalte. Helaas nul op rekest. Ik probeerde het enige tijd later nog een keer. Helaas weer een nul op rekest. Maar de ouderen uit mijn flat, speciaal de mensen die slecht ter been waren, bleven klagen. Dus vroeg ik voor de derde keer een gesprek aan. Er zat een nieuwe ambtenaar die met ons meevoelde. Het voetpad zou er komen. Ik ging natuurlijk in feeststemming naar huis. En jawel enige tijd later werd het pad aangelegd. Eind goed al goed leek het wel.

Een paar weken later viel er een brief over de busdiensten bij ons in de bus. En wat zie ik tot mijn verbazing: de busroute was verlegd en onze bushalte was vervallen. Ik vond dat cht niet te geloven: eerst legt de gemeente voor 30.000 gulden een pad naar de bushalte aan. En vervolgens halen ze die bushalte weg!


Klik op de foto voor een vergroting
Jeanne Korteweg (de buurtmeester) en ik zijn toen naar het BBA-kantoor gegaan. Aanvankelijk werd er meegedeeld dat er niemand was die ons te woord kon staan. Maar toen ik zei dat ik naar huis zou gaan om een slaapzak te halen en dat daarna ik in het hoofdkantoor zou blijven tot er iemand mij te woord zou staan kregen wij toch een gesprek. Wij werden daarin doorverwezen naar de gemeente want die ging over de busroutes. Dus spraken Jeanne, de andere wijkraadsleden en ik allerlei ambtenaren. Ik schreef een brief aan de gemeente. Jeanne schreef een brief aan de gemeente. De wijkraad schreef een brief aan de gemeente. We voerden gesprekken met gemeenteraadsleden. Het werd ingebracht bij het overleg van de wijkraden met de gemeenteraad. Verder heb ik toen een handtekeningenactie gehouden in de flat en in de Flierstraat.
Toevallig was er enige weken later een straatfeest in de Flierstraat die geopend zou worden door een wethouder. Ik organiseerde een demonstratie op de plaats waar onze bushalte gestaan had: We zetten daar een paal neer met lijn 4 er op en een groep ouderen uit ons complex stond daar op de bus te wachten. Omdat er geen bus was vervoerden we de wethouder naar de bushalte met een Riksja (getrokken door de voorzitter van onze wijkraad). Maar het hielp allemaal niet.

Ik ben ook nog met Jeanne Korteweg op bezoek geweest bij lid provinciale staten. Die zei dat hij niets doen kon: Hij had tegengestemd toen een andere partij in een andere stad een bushalte terug wilde.
We hebben een paar keer ingesproken bij de gemeenteraad. Het antwoord dat we kregen was dat een politieke partij de bushalte op de agenda moest plaatsen om een besluit van de gemeenteraad te krijgen. Uiteindelijk was er wel een politieke partij die ons verzoek wilde inbrengen. Gezien wat er daarna gebeurde zal ik niet zeggen welke. Ik sprak af dat ik een groep ouderen mee zou nemen naar de raadscommissievergadering. Deels met rollators en zo. Het was een heel gedoe om er te komen. Maar goed, daar zaten we. Eerst waren er een aantal andere agendapunten. En toen ging het eindelijk over de bus. Maar het ging helemaal niet over onze halte! De inleiding en de discussie gingen helemaal over gratis openbaar vervoer en daar waren we niet voor gekomen. We zijn toen tijdens de vergadering opgestaan en weggelopen. Ook de ouderen met rollators. Ik ging als laatste de raadszaal uit en omdat ik een beetje verbaasd werd aangekeken heb ik er wat van gezegd: De ouderen die net naar buiten gegaan zijn hebben vele jaren voor jullie gewerkt zodat jullie het nu goed hebben. Dat jullie ze nu z in de steek laten!


Klik op de foto voor een vergroting
Ik bleef natuurlijk allerlei mensen vragen om de bushalte, maar eind van dat jaar ging besluitvorming over de busroutes in Breda naar de provincie. Waarschijnlijk tot opluchting van sommigen bij onze gemeente.

Jeanne Korteweg en ik zijn daarna onder meer naar de stadsradio en omroep Brabant gegaan en zo op radio en TV geweest. We stuurden brieven de provincie. Uiteindelijk kregen we een gesprek met Onno Hoes van de provincie. En die beloofde ons te helpen. Ook sprak wethouder Willems in een advies aan de provincie de wens uit dat onze bushalte zou terugkeren. Toen werd in Den Bosch besloten dat we onze bushalte weer terugkregen.

Hij kwam wel iets verderop omdat er een bushokje bij kwam en dat kon niet op de oude plaats omdat er dan bomen in de weg stonden.

Peter Verdaas

Interview: Rob Blokland
08-08-2010