bbq avant la lettre

bbq avant la lettre.

Vorig jaar waren we met een paar man wezen zwemmen in een bocht van de Mark. Het was toen ook heel warm en zelfs het diepere water van de rivier voelde weldadig aan bij het zwemmen. Om een uur of drie hadden we honger gekregen en iemand opperde het idee om naar huis te gaan voor een paar boterhammen. Maar Joop had een zakmes en een beter idee. We verzamelden alle losse strootjes, verdroogde grassprieten en takjes die we op de dijk maar konden vinden. We zochten naar twee spierwitte kiezelstenen: vuurstenen. We zochten naar een paar gaffels: takken met een splitsing. Daarna stonden we doodstil in de Mark met onze handen in het water op de bodem van de rivier met de palmen omhoog. Eerst kwamen de kleine visjes plukken aan onze benen, daarna de grotere vissen. Binnen een kwartier hadden we vier mooie voorns gevangen met onze blote handen. Als we de vissen plotseling grepen en uit het water tilden, scheten ze zich meteen leeg. Daarna gooiden we ze in het zand aan de kant. Met Joop's zakmes sneden we de buiken van de vissen open en haalden de organen eruit. Daarna staken we een tak van kop tot staart dwars door ze heen en legden de tak met daaraan een vis op twee in het zand gestoken gaffels. We maakten daaronder een hoopje van de droge strootjes en de verdroogde grassprietjes en we sloegen met de vuursteentjes vonken daarin en we bliezen daarop tot we vuur hadden. Dan de takjes erop en een paar minuten later hadden we een gare voorn, zelf gevangen en geroosterd. Tot slot gooiden we nog wat zoetwatermosselen in het resterende vuur. Dat was extra spannend, omdat het verhaal ging dat je binnen een minuut dood was als je een giftige mossel at. Nooit smaakte vis beter!

Cor Willemse