Gratis eten en drinken

Een hete zomerdag in 1955

We liepen weer eens door de weilanden langs het Mastbos, op alweer een hete zomerdag in 1955. We hadden dorst gekregen en we dachten erover naar het Montenspark te gaan, daar woonde in een van de villa's een mooie en elegante dame. Zij had ons al eens eerder een glas koel water aangereikt toen we dorstig bij haar huis hadden aangebeld. Niet alleen was haar water koel en sprankelend, de dame zelf was zo ravissant dat onze dorst ook zonder haar water wel was gelest. Maar John wilde daar niet op wachten. Hij liep naar een koe en hij ging onder het beest liggen, dat verbaasd stokstijf bleef staan. Tussen haar eigen voorpoten door keek ze naar wat die vreemde indringer daar tussen haar poten ging doen. We waarschuwden John voor een herhaling van gebeurtenissen een paar weken daarvoor, toen had hij een stevig pak slaag van een boer gekregen voor wat hij nu weer ging doen. Maar John sloeg onze waarschuwing in de wind en hij nam twee van de spenen van de koe in zijn handen en begon haar rustig en met een open mond te melken. Hij probeerde de rauwe melk zoveel mogelijk in zijn open mond te mikken. Toen hij na een paar minuten onder de koe vandaan kwam, zat zijn gezicht helemaal onder. Tevreden veegde hij de melk van zijn gezicht en likte nog wat restjes van zijn lippen af. "Zo jongens," zei hij, "dat was gratis eten en drinken." Nooit eerder hebben we een koe zo verbaasd zien kijken en wij lagen dubbel van het lachen in het gras.

Cor Willemse