Wim Dieckmann en de "Bredase Ring"

Wim is in 1958 in Breda geboren. Na de lagere school heeft hij de Mulo gevolgd waarna hij de militaire dienst heeft vervuld. Daarna is hij bij Calligen Europe B.V. gaan werken waarna hij in april 1989 tot op heden bij Huize de Gaarshof (in Baarle-Nassau) is gaan werken, 2 dagen als nachtwaker en 3 dagen als activiteitenbegeleider.

Boksen

Mijn vader is bokser geweest maar ik ben niet via hem in de bokswereld terechtgekomen. Dit kwam door een vriendje. Het vriendje is eraf gegaan en ik zit bij de vereniging sinds oktober 1971. Eerst als bokser daarna als scheidsrechter waarna ik trainer-coach en voorzitter ben geworden.

Ik heb tot oktober 1985 ('n paar maanden nadat mijn kinderen zijn geboren) internationaal gebokst o.a. in Engeland, Wales, Schotland, Spanje, Duitsland, Denemarken en Oostenrijk en de oostelijke landen. Ook heb ik met Arnold van der Lyde in het 'Nederlands Team' gebokst. Ik ben zes keer kampioen van Zuid-Nederland geweest en heb twee keer in de finale van Nederland gebokst waarvan ik er één heb verloren tegen een bokser, die op dat moment tweevoudig Nederlands kampioen was en tegen mij zijn afscheidswedstrijd bokste. In totaal heb ik 116 wedstrijden gebokst waarvan ik er 76 heb gewonnen. Wat de neuzen breken betreft binnen de bokssport valt het echt wel mee. Ik heb slechts één keer in de 34 jaar tijd dat ik in deze vereniging ben

meegemaakt dat iemand iets aan zijn neus had. Wij boksen altijd met een bokskap op en de regels zijn streng.Er wordt bij ons meestal op punten gebokst. Wij hebben ongeveer 140 leden. Ik train de jongens van 16 jaar en ouder. Verder zijn er nog drie andere trainers, die de andere leeftijdsgroepen en de senioren trainen.

Damesboksen.

Wij hebben ook meisjes, die boksen. In het begin kwamen ze meer voor de conditietraining maar geleidelijk is het meer naar het echte boksen gegaan. Wij beginnen meestal met de warming-up, dit gaat meestal met touwtje springen en loopoefeningen doen, dan ga je door met lichamelijke oefening en dan ga je op een gegeven moment de handschoenen aandoen om stoten en de techniek te leren. Daarna ga je spelboksen, dit houdt in dat je elkaar lichtjes mag raken en dan mogen ze daarna eventueel in de sparringsring als ze dat leuk vinden natuurlijk want wij zullen niemand dwingen om verder te gaan dan zover als zij het zelf willen. Het moet leuk blijven voor de jeugd. Het is ook zo dat wij hier andere sporters krijgen zoals b.v. motorcoureurs, die hier komen trainen voor hun conditie. De verenigingsgeest is in de loop van de tijd wel wat veranderd, vroeger zeiden wij: "Dat doen wij samen wel eventjes.", maar tegenwoordig gaat alles meer individueel. Qua training is de mentaliteit ook veranderd. De mentaliteit van vroeger was veel harder.

Gewichten.

Wij hebben ook een geijkte weegschaal staan, een uur voor de wedstrijd is er een voorweging en als iemand in een gewichtsklasse 3 ons te zwaar weegt moet hij eerst touwtje gaan springen of rondjes gaan lopen met een zweetjackje aan om de drie ons eraf te trainen eerder mag er niet gebokst worden. Het vlieggewicht is tot de 51 kilo, Bantam tot 54 kilo, tot de 57 is Vedergewicht en tot de 60 gaat het Lichtgewicht, tot de 64 is het Lichtwelter en tot de 69 is het Welter, tot de 75 is het Middengewicht en tot de 81 is het Halfzwaar en dan krijg je tot de 91 kilo het Zwaargewicht en alles wat boven de 91 kilo ligt is Superzwaargewicht, die mogen altijd tegen elkaar boksen al zit er een verschil in van 35 kilo , dat maakt dan voor een bepaald kampioenschap dan niets uit.

Boksen is leuk!
Al boks je nog zoveel wedstrijden toch blijf je altijd nog gespannen voor een wedstrijd. Ik heb wel eens 6 keer van dezelfde tegenstander gewonnen, dan ga je daar wel wat rustiger aan beginnen maar er is toch altijd spanning voor zo'n wedstrijd. Er zijn ook jongens, die helemaal dichtslaan, die boksen normaal hele leuke 'sparrings'partijen maar tijdens de wedstrijd lukt het dan niet. Na vele wedstrijden wordt het wel wat minder maar zij zullen altijd meer spanning blijven houden dan de anderen.

De "Bredase Ring" aan de Talmastraat

Mijn vader heeft getraind in de Bleekstraat ; vervolgens is de "Bredase Ring" in de jaren 50/60 naar de Kleiberg aan de Dr. Stuykenstraat verhuisd en is hier tot 1980 gehuisvest gebleven. Door bemiddeling van mijn vader (Intussen sinds plusminus 1975 secretaris van de vereniging!) en de toenmalige trainer Herman van de Broek hebben wij dit pand aan de Talmastraat in een om-niet-regeling in bruikleen gekregen. Dit houdt in dat het pand ons eigendom is maar de grond van de gemeente. Het gebouw bestond uit klaslokalen omdat het een kleuterschool was geweest. Er moest heel veel aan gedaan worden. De muren moesten ertussen uitgebroken worden en er zat geen sportvloer in en in de aula kon je zo naar buiten kijken dus er moest ook een nieuw dak op. Er waren géén douchecabines, deze moesten ook gerealiseerd worden. Bij Tegel-Super Hoornick kregen wij restanten tegeltjes, daarom zitten er overal andere tegels in de cabines. Zo hebben wij het op moeten bouwen. Iedereen deed hand- en spandiensten om het gebouw boks- & trainingsklaar te krijgen, zo ging dat vroeger men hielp elkaar.

Nieuwe locatie

Nu is de toestand zo dat wij hier binnen nu en twee jaar weg moeten omdat hier een waterpartij komt. Er wordt druk gezocht naar een nieuwe locatie. De Keysersmolen in de Oranjeboomstraat is ter sprake geweest en de kleuterschool aan de Nanseweg, een sportlocatie aan de Willem van Kesselstraat, een loods van Stoop aan de haven, het PTT-gebouw aan de Viandenlaan hebben wij naar voren gebracht, dansschool Tiggelman en het laatste waar we nu mee bezig zijn is de hoek Oranjeboomstraat/Dr. Struyckenstraat. Als dit door gaat zal er een kantine en een sparringsruimte aangebouwd dienen te worden. De sportzaal is beter dan deze zaal omdat deze zaal maar zeven meter diep is daardoor blijft er aan een zijde maar amper een meter ruimte over als de ring erin staat. De zaal aan de Oranjeboom- Dr. Struyckenstraat is vierkanter maar of dit door zal gaan is nog niet zeker. Wij zitten hier eigenlijk ideaal en het gebouw is ons eigendom. Het is de bedoeling dat op de andere locatie ook het gebouw in eigendom komt omdat wij dan zoals bij sportevenementen en de Nederlandse kampioenschappen deze kunnen houden wanneer we maar willen en niet op zoek moeten naar zaaltjes, die op die datum vrij en ook nog geschikt zouden kunnen zijn. Of wij in het Heuvelkwartier blijven is dus niet zeker maar het boksen blijft zeker wel doorgaan. Het is een gezonde en leuke sport voor jong en oud!

Interview en fotografie: Ria Veltman d.d. 24 juni 2005