Dr. H.J.J. van der Heijden, huisarts.

Dr. Van der Heijden is op 14 januari 1942 in Helmond geboren en heeft er tot zijn 14 jaar gewoond. Zijn vader kreeg een baan in Venlo waardoor het gezin daar naartoe verhuisde. Dr. Van der Heijden woonde er drie jaar. Daarna is hij naar Utrecht gegaan voor de studie in medicijnen en heeft daar 2 jaar een praktijk gehad in 1971 verhuisde Dr. Van der Heijden naar Breda. Dr. H.J.J. v.d. Heijden2

De praktijk

De praktijk is gestart door Dr. Elich, die heeft eerst op de Heuvelbrink gewoond waarna hij op het Mgr. Nolensplein een huis heeft gebouwd waar hij een aantal jaren praktijk heeft gehouden. Daarna is de praktijk overgenomen door Dr. Schulte, die na 6 jaar vertrok naar Valkenswaard, daardoor kwam de praktijk vacant. Mijn vrouw en ik gingen ernaar kijken, dat deed je toen in die tijd. Wij kwamen de Van Hogendorpstraat uitrijden, het was op een avond rond een uur of vijf en er stond een stralende zon aan de hemel, de platanen begonnen net uit te lopen en wij zagen een prachtig mooi pleintje met het doktershuis, de kerk en de winkeltjes. Wij werden er meteen verliefd op. Wij vonden het een prachtige mooie wijk naast Boeimeer en Princenhage, die er mooi bij aansloten. Ik besloot om op 1 juli 1971 de praktijk over te nemen. Het was een druk, levendig en gezellig pleintje waar twee slagers, 2 schoenmakers, 2 bakkers en 4 kruideniers zaten. In de loop van de jaren is dit wel veranderd doordat de mensen mobieler zijn geworden en elders hun boodschappen gingen halen zijn er een aantal van deze voorzieningen verdwenen.

Pastoor L. Verschueren

Ik had ook veel contact met mijn buurman Pastoor L. Verschueren, die zei vaak: "Dokter we pakken even een sherry voor het eten, hoor." Het was zijn gewoonte om het kerkbestuur 's avonds rond 'n uur of acht een glaasje wijn te geven en dan mocht mijn vrouw ook meekomen. In het begin had ik mijn praktijk nog waar later de wachtkamer is gekomen omdat wij toen beneden woonden. Na vijf jaar heb ik het pand verbouwd en zijn wij boven gaan wonen zodat er beneden meer ruimte ontstond voor de praktijk en wachtkamer. De wekker hoefden wij nooit af te laten lopen omdat wij om zeven uur werden gewekt door de luidklok van de Pastoor. Dan stonden er al mensen voor de deur en maakte ik die open waarna ik me ging wassen, kleden, ontbijten en rond 8 uur met de praktijk begon. Om 12.00 uur was het eten en om 13.00 uur begon het spreekuur weer waarna er 's middags visite werd gereden. Toen in die tijd had je altijd dienst, 24 uur moest je paraat zijn, ja, en in het weekend kwamen de mensen, die in de week werkten, zij maakten dan op zaterdagmorgen een afspraakje. In de week had ik met twee andere artsen een afspraak gemaakt, Dr. Termeulen nam de dinsdagavond waar, wijlen Dr. Pijnenburg de woensdagavond en ik de donderdagavond van 18.00 tot 24.00 uur. Dan kon je eens naar de schouwburg of naar een verjaardag. Daarna is er een regeling gekomen met de huisartsenpraktijken West. De mensen kende je toen meestal wel. Nu is er de huisartsenpost en die is best druk. De meeste mensen, die er komen ken je ook niet en dat is anders werken..

De bewoners van de wijk

De mensen in het Heuvelkwartier heb ik altijd prettig gevonden, het is een beetje een mengelmoesje van arbeiders, ambtenaren en hoger opgeleiden.
Echte asociale woonden er niet in het Heuvelkwartier en veel rijke mensen ook niet. In het begin woonden er alleen maar autochtonen en toen de gezinshereniging op gang kwam, kwamen de allochtone mannen, die in de Hoge Vucht op flatjes woonden hier met hun overgekomen familie in de gezinswoningen wonen. Ik heb het altijd prettige mensen gevonden. Mijn kinderen zijn hier ook opgegroeid en hebben het best naar hun zin gehad. Wij hebben meer dan 25 jaar boven de praktijk gewoond en daardoor van alles in de wijk meegemaakt. Zoals Pastoor Van Hooijdonk en Pastoor Verschueren, die ik altijd tegen kwam bij de zieke patiënten. Wij hebben vaak samen aan het sterfbed van de patiënten gestaan om de laatste gebeden te bidden. Nu worden de mensen al ruim van te voren bediend en daarbij het is wel jammer dat er bijna nooit iemand aanwezig is in de pastorie.

Vijftien jaar Bingo's

Destijds heb ik samen met anderen veel sociale dingen gedaan zoals bijvoorbeeld de oprichting van het Heuvelcarillon. Vijftien jaar lang hebben wij daar heel wat bingo's en rads van avontuur voor gedraaid. Na die 15 jaar was het dus een hele triomf om het carillon te kunnen onthullen. Het is ook een bijzonder carillon omdat het zowel mechanisch als met de hand kan worden bespeeld, daarvan zijn er niet veel in Nederland omdat de meeste carillons alleen maar automatisch zijn. Het carillon staat ook op een prachtige plek daar op de groene Heuvelbrink. Het Heuvelkwartier is trouwens een van de prachtigste plekken van Breda door de mooie groenvoorzieningen. De geraniummarkt, die ook altijd op de Heuvelbrink werd gehouden heb ik ook altijd leuk gevonden evenals de optredens van de Mañana Girls en Sinterklaas, die elk jaar langs kwam, dat was ook een belangrijke gebeurtenis voor de jeugd want dat vonden mijn kinderen altijd erg gezellig. Het zijn festiviteiten waarvoor men zich inzet. Ja, zo zijn er altijd een aantal mensen geweest, die de kar hebben getrokken in het Heuvelkwartier en dat is goed voor de samenleving. De mensen zijn hier gemoedelijk en er heerst een dorpse sfeer. Als ik terug kijk op 34 jaar praktijk heb ik er beslist geen spijt van dat ik in het Heuvelkwartier ben begonnen. In 2002 heb ik de praktijk naar het Thorbeckeplein verhuisd waar ik samen met Dr. Nikkels een pand huur met ieder onze eigen praktijk. Tegenwoordig heb ik weer een witte jas aan. Vroeger had iedere arts de witte jas aan maar ik was voor de moderne lichting dus werd mijn jas aan de kapstok gehangen. Een jaar of zeven geleden heb ik een artikeltje gelezen dat beschermde kleding toch wel nodig is. Sindsdien heb ik de witte jas weer aan omdat ik dat hygiënischer en netter vind. Alles samengevat heb ik altijd met veel plezier gewerkt en dat doe ik nog steeds.

Interview: Ria Veltman d.d. 15 april 2005