De Keet 1983-1993

Herinneringen aan 10 jaar buurthuis de Keet

Van links naar rechts:  Kees Rovers, Rinus Willems en Willem Kemps (bron: wijkraad)

Op een frisse decemberavond zijn ze weer in de Keet. Hun Keet...Kees Rovers (60), Rinus Willems (66) en Willem Kemps (65). Reden is om op verzoek van de wijkkrantredactie herinneringen boven te halen over het "bewogen" verleden van het buurthuis. Mannen van het eerste uur, betaald of onbetaald, maar met hun hart verknocht aan het buurthuis aan de Talmastraat. Allereerst Kees Rovers1 werkzaam vanaf 1978 in de voorloper van de huidige Keet. Voor 1983 stond er al een houten gebouwtje (ATD) wat 23 jaar dienst gedaan heeft als onderkomen voor de Kabouters, de schietvereniging, wandelsportvereniging en als ontmoetingsplaats.
Kees Rovers; "Maar na 23 jaar was het gebouwtje op en moest er een nieuw komen. Ook toen al was een deel van het gebouw bestemd voor peuteropvang". Maar de tijden veranderden en de doelstelling van het gebouw veranderde mee.
Ook kreeg de Keet een andere eigenaar. Het ging over van de ATD naar het IMW de voorloper van het huidige Vertizontaal.

Nieuwgebouw

Een nieuw gebouw werd gevonden in Den Haag, een dependance van een school. En in de tweede helft van 1982 werd het gebouw verplaatst naar de Talmastraat. Zes maanden duurde de operatie en in januari 1983 kon de feestelijke opening plaatsvinden. Kees Rovers, Rinus Willems en Willem Kemps herinneren het zich nog als de dag van gisteren. De nieuwe Keet bood onderdak aan de peuterklas, kinderclubs en meidenclubs, maar de belangrijkste functie was toch wel de biljart/kaartclub op de maandag-, dinsdag-, donderdag- en vrijdagmiddag.
Een vaste groep bezoekers die ten gevolge van de recessie noodgedwongen hun vertier zochten in het buurthuis.
"Maar het was wel gezellig" aldus Willem Kemps.
Paul van Dalen bekommerde zich om de aanleg van de tuin rond de Keet. De grootste zorg van Rovers was het overmatig drankgebruik tegen te gaan. Mijn motto luidde: "Een buurthuis is geen kroeg! Maar wat als een bezoeker al met een borreltje op, uit het nabijgelegen café binnenkomt. "Het is wel eens voorgekomen dat ik iemand dronken naar buiten heb moeten slepen" bekent Rovers.

Meer groepen

Echter, dit was meer uitzondering dan regel. In het buurthuis kwamen steeds meer groepen zoals de naaiclub, de poppenmaakclub, bloemschikken en een taalclub voor buitenlanders en niet te vergeten de koffiemorgens. Ook alternatief gestraften moesten wel eens dienst doen bij de Keet. Nadat ik ze een stapel foto's uit de geschiedenis van de Keet heb gegeven, komen de verhalen pas goed los. 0 ja, dat was die... en die heb ik ook nog gekend. "Hier staat Rein Welschen op de foto" aldus Rinus Willems.
Met Kerstmis 1987 ziet het er somber uit voor de Keet.

Naar de Driesprong

De beheerder Kees Rovers moet van Vertizontaal naar de Driesprong en de Keet... die moet maar zonder beheer en op vrijwilligers gaan draaien. De bewoners zijn des duivels en een heus comité "Behoudt de Keet" en "Kees Rovers moet blijven" komt van de grond.

De strijd leverde wel het behoud van de Keet op, maar Kees moest toch weg.
En zonder beheer draaide de Keet een tijdje minder, want Willem Kemps en Rinus Willems gooiden er ook het bijltje bij neer. Donkere dagen, maar na verloop van tijd en met inzet van velen, beroepskrachten en nieuwe vrijwilligers, klauterde de Keet toch weer op. En nu, 10 jaar na de officiële opening is de Keet weer boordevol activiteiten en is het dringen geblazen om een ruimte te kunnen reserveren. "Maar zo gezellig als in de begin jaren 80 zal het nooit meer worden" aldus Kees, Rinus en Willem.

Nawoord:

De Keet is nog vele jaren intensief gebruikt maar moest uiteindelijk in 2002 wijken voor de stedelijke vernieuwing in het gebied tussen Talmastraat en voormalige Zuidelijke rondweg. Zijn functie is voorlopig overgenomen door "Het Inloophuis" mgr Nolensplein 11.