Mijmeringen ANNO 1981

Parel van het Zuiden

Breda, de parel van het Zuiden, een dynamische, slagvaardige gemeente, vooral wat betreft de woningbouw!
Als eerste grote uitbreiding, na de 2e Wereldoorlog, van het Gemeentelijk Woningbezit, wordt het Heuvelkwartier gebouwd.
In het jaar 1953 werd in het kader van bovengenoemde woonwijk, 44 woningen gebouwd, gesitueerd in een driehoek welke Dr. Ariënsplein werd genoemd.
Eengezinswoningen, duidelijk verschillend van de gangbare types. Bijvoorbeeld de "omgekeerde erker" welke zich binnen in plaats van buiten de voorgevel bevind.
Ook het balkon op de 1e verdieping, wat ten koste van de slaapkamerruimte gaat, is binnen de gevel gebouwd.
Zo ook de voordeur valt op door zijn abnormaal grote afmeting. Kortom, mooie typische huizen, gezien in die tijd. Het enige gemis, was een behoorlijke bergruimte! Eigenlijk wel verwonderlijk, daar de huur vrij hoog was, namelijk f 7,15 per week.
De gemeente besloot daarom, om tegen een prijs van f 0,75 per week een berging te bouwen, bij die bewoners welke akkoord gingen met deze uitbreiding en daarmee gepaard gaande huurverhoging.

Huurkosten totaal f 7,90. per week

Het was rustig wonen op het pleintje en niet gevaarlijk voor de kinderen. Reden daarvoor was, dat men geen doorgaand verkeer had. Het plein was geheel omsloten en had slechts één toegang, gelijktijdig uitgang.
Na ongeveer 10 jaar, kwam de gemeente met het voorstel de "ingebouwde erker" om te bouwen, zodat een strakke voorgevel werd verkregen. Deze ingreep zou de huur met f 9,-- verhogen.
Aangezien een vergroting van de woonkamer hiervan een gevolg was, werd dit door de bewoners in dank aanvaard.

Tastbare welvaart

+ 1965. Door het meer tastbaar worden van onze welvaart, was de straat doordat de auto's voor de huizen werden geparkeerd, te smal geworden. Op herhaald verzoek van de bewoners, werd de rijweg praktisch verdubbeld. Dit kon door zowel het trottoir, als het parkje, midden op het plein, een meter smaller te maken. Daar dit schijnbaar een geweldige ingreep betekende voor wat betreft de gemeentelijke geldbuidel, moesten de straatlantaarns maar op de middenweg blijven staan, het geld was op! Nadien zijn geen wijzigingen meer aangebracht, of men moet de drie verfbeurten hieronder rekenen. Verf, welke bij het wassen van ramen en kozijnen, na verloop van tijd verdween! Kennelijk was een zeer slechte soort verf gebruikt; ofwel ondeskundig verwerkt. Was het geld nog "op"? Het hout ging namelijk rotten, zodat een grote onderhoudsbeurt met spoed geboden was!
Ook de gemeente kwam tot deze conclusie, waarna in mei 1978 de bewoners werden opgeroepen om medewerking te verlenen en mee te praten over de hoognodige herstellingen en eventuele verbeteringen aan de woningen. Maar, het geld bleef "OP"!!