Heuvel voor de bouw van Heuvel

Nelly Fickinger-Moerings vertelt (1)

Oude Baan

Nelly Fickinger-Moerings Was 4 jaar oud toen zij met haar ouders aan de Oude Baan (de huidige Oranjeboomstraat) kwam wonen. Daar stond het café van Mop Simons met ertegenover 2 keer 2 huisjes en verder stond er niets. In één van de huisjes kwam de familie Moerings te wonen. Overal lagen zand- en koolpaadjes, die veelvuldig gebruikt werden omdat dat de gerichtste weg was om ergens te komen.
Er stonden enkele boerderijen en in één daarvan woonde boer Sprenkels, die had fruitbomen, boer De Lange hield koeien, boer Nuiten, Boom en Goos hadden veel akkers. De gemeente begon de grond op te kopen, waarna aannemer Segeren uit het Ginneken begon met de bouw van huizen. Toen heeft de familie Moerings ook een huis aan de Oude Baan gekocht. Langzamerhand werden er steeds meer huizen bijgebouwd. Het werd een kinderrijke buurt. De oude Baan was eerst nog een zandpad maar toen werden de stuiken weggehaald, sloten gedempt, rails gelegd en met kipkarren (waar de kinderen mee speelden) werd er zand in de straat gebracht.

Na schooltijd

Na schooltijd gingen de kinderen meehelpen maar de vingers gingen stuk van de harde stenen. De vader van Nelly maakte van oude fietsbanden "poetjes" door er gleuven in te snijden waardoor de vingers erin konden. In het weekend bouwden de kinderen van straatstenen kleine huisjes. Om de huizen in aanbouw waren hekken geplaatst maar de kinderen konden er toch in en speelden evenwichtsbalkje over de balken in de vloeren waar de planken nog op moesten. Zo onstond er een soort kinderclub. Van een oude kinderwagen werd een trekkar gemaakt, waarmee de kinderen naar de Trippelenberg gingen. Dat was een bos achter de Marechaussee bij de boerderij van Schoenmakers. Hier hebben de kinderen vaak veel plezier beleefd.

De bevrijding


Tekst foto:In het bevrijdingsdefilé trokken de kinderen met paard en wagen langs het Stadshuis.
Bij de bevrijding gingen de kinderen met het Oranjecomité met paard en wagen in defilé langs het Stadshuis. Zij moesten er allen mooi uitzien want er werden punten voor gegeven. Zij besloten communiejurkjes aan te doen. De jurk van Nelly was door tante Naan Sprenkels gemaakt met wie zij tot 2002 contact heeft gehad omdat tante Naan toen is overleden.
De meneer van het Oranjecomité woonde waar nu Vader Abraham woont. De kinderen hebben hem met de harmonie na het defilé een serenade gebracht. Dit was leuk omdat een aantal van hen een muziekinstrument bespeelde. Dhr. Chattre en Koen van Oers organiseerden de festiviteiten voor de kinderclub zo ook het defilé.

Kindervereniging opgericht.

Nelly heeft ook een kindervereniging opgericht waarmee zij jaren in de weer is geweest. Daaruit groeide dat Nelly elke week bij de moeders van de kinderen de haren ging krullen. De vader van Nelly was militair en dresseerde paarden. Na een ongeluk kon hij geen paarden meer dresseren. Toen ging hij in de bouw werken maar dat was hij niet gewend. Er werd een zakje op de schouder gelegd waarop een stapel stenen werd getast, die zo een ladder opgedragen werden. Van zijn werkgever moesten er meer stenen op de schouder geladen worden. Toen heeft hij ontslag genomen en is een kuiperij begonnen. In het begin maakte hij veel tubsen en spekkuipen voor de boeren. Al zijn materialen zijn naar een museum gegaan.


Tekst foto:De vader van Nelly.

In Princenhage

In Princenhage groeide een nieuwe wijk "Het Heuvelkwartier" en het kwam vol te staan met flats en huizen. Dit vonden de oude bewoners niet leuk want hun ruimte was weg. Op de plaats waar nu A.H. gevestigd is, stond de boerderij van Voesenek, deze heeft er een kruidenierswinkel van gemaakt. Joske Poppelaars heeft later de winkel van Voesenek overgekocht. Joke Poppelaars van de Oude Baan ging samen met haar moeder met groente langs de deuren en later deed Jef Oomen dit ook met een kar. Zo hebben zij elkaar waarschijnlijk leren kennen. Jef Oomen kocht een luxe paardje, waarop Nelly heeft leren paardrijden van haar vader. Zo was er ook het melkvrouwke Van Praat. Zij kwam met een karretje melkbussen en een maatschepje langs de deuren.

Op zondag

Op zondag ging Nelly altijd een paard halen bij Kees Goos, die een boerderij had waar nu het Zuilen is. De paarden moesten afgereden worden. Later haalde ze bij een herenboer, waar u de Heren van Oranje is, een paard en samen met de zoon van Rijvers uit de Heilaarstraat in Princenhage ging zij dan rond galopperen bij de Zeven Heuveltjes. Bij het Achtental (een soort springconcours) werden er balken weggelegd en moesten de paarden ook door de moddersloten. Ook reed Nelly met St. Nicolaas mee in Breda. Op 'n keer brak de teugel en is Nelly gevallen. Daaraan heeft zij een hernia overgehouden. Het paardrijden ging daarna niet meer zo goed. Toen zij zwanger was is zij definitief met paardrijden gestopt.

Huwelijk

Nelly trad in het huwelijk en heeft korte tijd in de Tuinbouwlaan gewoond, daarna is zij naar het Postlaantje (de huidige Talmastraat) verhuisd. De straat was niet breder dan een karrespoor. Toen zij er kwam wonen stonden de huizen van de Heinsius- en Savornin Lohmanstraat er al. De huizen van het inmiddels gesloopte Vierkantje moesten toen nog gebouwd worden.

Aardappelen rooien

De boeren hadden hulp nodig en zij gingen aardappelen rooien. Het viel niet mee met de slechte rug van Nelly. In de stal werd er gegeten maar Nelly at niet mee omdat er van een aardappel werd gegeten en de rest terug in de pot ging. Nelly wilde hier geen geld voor en zij kregen een ham. De ham werd thuis gesneden en zat vol maden. De ham werd terug gebracht en er werd niets anders voor in de plaats gegeven.

Postlaantje


Nelly met een vriendin op het stro van boer Rien de Lange.
Ook het Postlaantje werd een kinderrijke buurt. Het speeltuintje bij Nelly bestond uit een pijp en steunen om aan te rekstokken. Het gezin ging vaak naar de Trippelenberg waar de kinderen konden ravotten en zondags gingen ze naar de grote speeltuin, deze lag waar nu de Spreekhoorn is bij het café van Jaaneke Nuiten in de Oude Baan. Ze klommen in palen of schommelden en iedereen bracht wat mee, een appeltje of iets anders te snoepen. Er werd leuk gespeeld vroeger. Bliklopen, seinen met blikjes waar gaatjes in waren gemaakt, touwtje springen, op eigen gemaakte stelten lopen, klepperen met twee stukjes hout en jojoën met een zelfgemaakte jojo van twee grote knopen zijn zo wat voorbeelden. En als Jantje van Welt met zijn ijskarretje langskwam kregen de kinderen een ijsje van één cent. Nelly verzucht dan ook: "Ja, het was een hele leuke tijd".

Interview: Ria Veltman